Zuster Bonifasa Kroot

* 5 augustus 1922   † 8 juni 2011

Zij werd geboren te Loon op Zand op 5 augustus 1922.

Op 4 februari 1945 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Huize Sint-Barbara te Schijndel op 17 juni 2011.
kroot bonifasa  (Small).jpg


Geborgen in uw naam

Zuster Bonifasa heeft een welbesteed leven afgesloten. In het bijzijn van dierbaren, medezusters, familie en pastoor Brouwers, gaf zij in alle rust haar leven uit handen.
Zij heeft haar roeping als zuster van liefde met het motto van onze Congregatie: “Ora et labora” ten volle waargemaakt. In grote dienstbaarheid zette ze zich in voor haar medezusters en later voor pastoor Brouwers in de pastorie van Waalwijk.
Als jongste en als enige dochter groeide zij op op een boerderij in Kaatsheuvel. Daar heeft ze van jongs af aan geleerd om te werken en te zorgen. Zeker ook voor haar zieke moeder. Op 22-jarige leeftijd kwam ze naar Schijndel om zo haar roeping te volgen. Ze had gouden handen, wist van aanpakken en ze was opgeleid voor lingerie- en costuumnaaien voordat ze zuster werd.
Na haar vorming in het noviciaat werd ze gevraagd om te gaan werken in de keuken.
Dat werk had wel niet haar voorkeur, maar “als je daarvoor gevraagd wordt, dan doe je dat toch”, zo getuigde zuster Bonifasa. Zo werkte ze in verschillende kloosters, o.a. in Berghem, St. Oedenrode, Eersel, Geldrop en Mierlohout. Met zorg en toewijding, met verantwoordelijkheid en in zusterschap verrichtte zij haar taken, veertig jaar lang.
In 1988 kwam er een nieuwe zending op haar levensweg. Pastoor Brouwers van Mierlohout werd pastoor in Waalwijk. Hij wilde graag een zuster op zijn pastorie. En zo kwam zuster Bonifasa in Kaatsheuvel wonen bij onze zusters. Door de week woonde en werkte ze met hart en ziel op de pastorie in Waalwijk. De keuken en de tuin waren haar domein. Het werden haar mooiste jaren. De vriendschappelijke contacten met de pastoor en veel parochianen zijn dan ook gebleven.
Zuster Bonifasa genoot ook van de contacten met haar grote familie, de vele neven en nichten.
De laatste jaren waren voor haar niet gemakkelijk. Het viel haar zwaar steeds minder te kunnen. Zo zelfstandig als ze altijd geleefd had, werd ze steeds meer aangewezen op de zorg van anderen. In Annahof en in Huize Sint Barbara kreeg ze de nodige zorg. We mogen haar nu opgenomen weten bij God, haar Schepper. Dat zij leven mag in Zijn Licht, in Zijn Liefde.