Zuster Gerardie Verbruggen

 * 26 maart 1935 † 2 juli 2018 

 

Zij werd geboren te Westerbeek op 26 maart 1935. Op 4 februari 1954 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed  in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 2 juli 2018.

 

 

Na een “leven in dienstbaarheid” heeft zuster Gerardie heel bewust haar leven losgelaten en het, vol vertrouwen, gelegd in de handen van haar Schepper. Zo zullen we haar blijven herinneren als een gelovige vrouw, die wist van doorzetten, ook als het moeilijk was.

Mien werd geboren als zevende kind in het gezin Verbruggen. Ze had een gelukkige jeugd op de boerderij. Vanzelfsprekend leerde ze daar mee aanpakken. Als jong meisje ging ze in Geldrop wonen en werken, waar ze onze Congregatie leerde kennen. Daar groeide bij haar het verlangen om zuster te worden en zo haar leven in dienst te stellen van God en de mensen die op haar weg zouden komen. Bijna 19 jaar oud kwam ze naar Schijndel om in te treden. Overal waar ze woonde werkte ze in de keuken. Ze deed dit met veel plezier en een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Voordat ze naar Duizel ging om in het retraitehuis te gaan werken volgde ze de opleiding “koken voor inrichtingen”. Ze bleek een goede kok te zijn en kon goed organiseren. Na een groot aantal jaren hard gewerkt te hebben kreeg ze rugklachten en werd het werk in Duizel te zwaar. Ze verhuisde naar Nijmegen en later naar Sint Tunnis. Daar kwam ze dicht bij haar familie te wonen. Ze genoot ervan dagelijks een bezoek te brengen aan haar ouders in het bejaardentehuis. In 2005 kwam ze naar Schijndel. Ze bleef haar hobby trouw. Zo kookte ze graag appelmoes en deelde dit uit bij een bezoek aan familie. Daarnaast heeft ze heel veel geborduurd. En ze was een trouw lid van het zangkoor in het Sint-Jozefklooster.

Tien jaar geleden werd zuster Gerardie ziek. Maar ze doorstond alle behandelingen en kuren, want ze was ervan overtuigd dat ze de ziekte zou overwinnen. Veel kracht putte ze uit haar geloof. Dit klonk ook door in de afscheidsviering. Altijd vertrouwend op God, die haar kende, die haar droeg door alle ziekte en pijn. In psalm 139, die werd gelezen,  wordt dit vertrouwen verwoord. Na een leven vol zorg voor anderen, mag ze nu rusten onder Gods beschermende vleugels.

 

verbruggen gerardie.jpg