Zr. Marcelliana van den Boomen

* 1 februari 1914 † 2 september 2021

 

Zij werd geboren te Eindhoven op 1 februari 1914. Op 4 augustus 1935 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel.

Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 2 september 2021.

 

Nelleke van den Boomen werd geboren te Eindhoven-Strijp aan het begin van de eerste wereldoorlog 1914-1918. Haar vader werd opgeroepen voor militaire dienstplicht en is omgekomen in de oorlog, zijn vrouw en eerste kind achterlatend. Toen Nelleke 4 jaar was hertrouwde haar moeder. Zuster Marcelliana wist zich dat te herinneren, zelfs het versje dat ze toen als kleuter geleerd had. Haar jongere broers en zusjes hadden over en weer een sterke band met haar. Zij was de lieve tante zuster van de familie van der Vleuten. Op 21-jarige leeftijd mocht zij naar het klooster. De “eeuw van zuster Marcelliana”, de 20e eeuw, de eeuw van veranderingen, ontwikkelingen, vernieuwingen, maar ook van wereldschokkende oorlogen, aardbevingen en andere natuurrampen, van honger en armoede, van volken op de vlucht en discriminatie, maar ook vluchtelingenhulp en artsen zonder grenzen.

Het was een “roerige” eeuw, die zuster Marcelliana heel bewust, bewogen, biddend en werkend heeft meegemaakt als een kleine, grote vrouw.

Haar levensweg als religieuze was een bewuste keuze: een leven lang verbonden in liefde met God en mensen, altijd en overal waar zij was en woonde. Zuster Marcelliana woonde 56 jaar in Geldrop in het Annaklooster bij het Annaziekenhuis, samen met tientallen medezusters.

Sterk, eenvoudig en bescheiden was zij voor allerlei hulp en diensten inzetbaar, in huis, in de keuken en in het ziekenhuis. Al haar daden en werkzaamheden bracht zij in gebed bij God. Zij praatte met Onze Lieve Heer als met een vriend, op hoge leeftijd zelfs hardop in de kapel. Soms was ze ook opstandig tegen Hem. Het ouder worden en inleveren van krachten was moeilijk en zwaar voor zuster Marcelliana, vooral het slechter horen, slechter zien, niet meer haar “eigen gang” kunnen gaan naar de vogels, naar de tuin en de visjes, zelfs in een rolstoel belanden.

Ze wilde niet klagen, maar bleef vragen aan haar Lieve Heer: “Haal me toch, hoe eerder hoe liever”. “Naar U gaat mijn verlangen” was het thema van haar afscheidsviering. Haar wens en verlangen is vervuld; ze is aangekomen in het oord van vrede en vreugde bij haar Lieve Heer.

 

 

 

  Zr. Marcelliana van den Boomen.jpg