Zuster Hieronyma Marie Schulte

 * 26 december 1926 † 6 maart 2022

Zij werd geboren te Avereest op 26 december 1926. Op 4 februari 1946 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel.

Zij overleed in het Mgr. Bekkershuis te Schijndel op 6 maart 2022.

Nu we afscheid moeten nemen van zuster Hieronyma Marie, doen we dat met het gelovig vertrouwen dat haar lange levensreis het doel, dat zij voor ogen had, heeft bereikt. “Naar U gaat mijn verlangen, Heer; Heer, mijn God ik ben zeker van U” (psalm 25). Deze woorden klonken in de afscheidsviering; het was de grondtoon van haar leven. Bidden en werken, ora et labora, om eens te mogen leven bij God, de Schepper van alle, en zo ook van haar leven.

Riek Schulte groeide op in een groot gezin, waar ze saamhorigheid mocht ervaren, maar waar ze ook leerde om te zien naar elkaar. En te leven vanuit het geloof, dat we geroepen zijn om de liefde te leven met elkaar. Als jong meisje ging ze als dienstbode werken en later ook in het klooster in Geldrop. Daar deed ze al veel levenservaring op om met veel mensen om te kunnen gaan en je in te zetten waar je nodig was. Op 20-jarige leeftijd sloot ze zich aan bij onze Congregatie en kwam ze naar Schijndel om in te groeien in het religieuze leven. Een groot aantal jaren was ze daarna dienstbaar in verschillende communiteiten. Voor verschillende huishoudelijke taken werd ze gevraagd en zette ze zich van harte in. Maar vooral de zorg voor de oudere mens trok haar. Ze vond het fijn om de opleiding tot bejaardenverzorgster te mogen doen.

Vooral in Eindhoven-Woensel heeft ze vele jaren met liefde gewerkt. Ze voelde er zich gewaardeerd. Haar blijmoedige karakter en haar grote verantwoordelijkheidsgevoel in de zorg voor haar mensen maakten dat het een goede tijd van leven werd. Daarnaast was ze graag in de gemeenschap. Zeker ook in de jaren na haar werkzame leven. Ze nam deel aan het gebed, maar ook aan andere bijeenkomsten. Maar haar grootste hobby was het lezen. Ze verveelde zich nooit want elk verloren uur nam ze haar leesboek ter hand. Dat was voor haar een fijne ontspanning en het droeg bij aan een brede kijk op de samenleving.

Verder was ze zeer betrokken op haar grote familie. Ze vierde graag feesten mee, maar leefde ook mee met de zorgen, of ziektes in de familie. Velen waren dan ook aanwezig bij haar afscheid. Zo zal zij in ieders herinnering voortleven als de bewogen, gelovige vrouw die zij was.