Zuster Selinda Suares
|
* 18 oktober 1936 † 28 juli 2022
Zij werd geboren in Curaçao op 18 oktober 1936. Na ruim 59 jaar leven in onze Congregatie overleed zij in het St.-Jozefklooster in Schijndel op 28 juli 2022.
Zuster Selinda was sinds 4 februari 1963 lid van onze Congregatie. Zij ging in haar vormingsjaren naar Losser en Ootmarsum voor haar opleidingen Mulo, kleuterleidster en kinderbescherming. Zo ging zij vakbekwaam de praktijk in en weer terug naar Curaçao, waar zij als kleuterleidster een lieve juf was voor de kinderen en waar later haar hart uitging naar het pastorale werk. Met veel mensen mocht zij een stukje meegaan op hun levensweg. Zij volgde de spiritualiteit van Vincentius en zo waren de straten van het eiland haar kloostergangen waar zij de mensen ontmoette die haar nodig hadden en die zij als gelovige vrouw meenam op haar levensweg. In 2009 ging zij samen met zuster Engracia, zuster Gratiëla en zuster Everdinie terug naar Schijndel. Dit was een grote stap, hun geboorteland verlaten. Belangrijk bleef voor zuster Selinda dat ze iets kon betekenen voor anderen, als chauffeuse voor de zusters, als kosteres in het verpleeghuis. Na de corona-periode kon eindelijk de vakantie doorgaan naar haar familie, waar ze zo naar verlangde, want zij was deel van een warm op elkaar betrokken gezin en dat wilde ze terugzien, niet wetend dat deze reis haar laatste zou zijn. Na twee ziekenhuisopnames in Curaçao was haar enigste wens terug te kunnen gaan naar Schijndel, waar ze op 26-jarige leeftijd aan haar geroepen zijn gehoor gaf. Haar terugreis naar Schijndel werd geregeld onder ambulance-begeleiding op 20 – 21 juli. Een week heeft ze nog in het St.-Jozefklooster doorgebracht, waar ze in de vroege morgen van 28 juli overging naar eeuwig licht. Haar uitvaartviering op 3 augustus had als thema: “Ik ben de weg” en werd gevierd in aanwezigheid van medezusters, familie, maar ook van veel vrienden en bekenden uit alle contacten met mensen uit Curaçao. Er werd eer aan haar gebracht door een schitterende verzameling van bloemboeketten die door Curaçaose mensen de kapel werden binnengedragen. In de viering ging pastor Hart voor, geassisteerd door pastor Curtis, de afgevaardigde van het bisdom Curaçao. Het werd een afscheid in grote verbondenheid. In zijn overweging benadrukte pastor Hart dat op dit moment de tom-tom veel mensen helpt om de juiste weg te vinden, maar dat deze nooit helpt om de weg naar God te vinden. Daarvoor is een weg van heelheid nodig, zoals zuster Selinda die zag waarvan Jezus zegt: “Ik ben die weg. Wees niet ongerust, maar vertrouw op God”.
|
|
