Zuster Marie Henrica Hendriks

* 13 april 1924 † 17 januari 2023

Zij werd geboren te St. Anthonis op 13 april 1924. Op 4 februari 1942 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 17 januari 2023.

Wanneer we terugkijken op dit voltooide leven van zuster Marie Henrica dan overheerst dankbaarheid. En zo keek ze ook zelf terug op een lang leven dat bestond uit dienstbaarheid en zorg voor de medemens.

Anna werd geboren als negende kind in een groot gezin dat later dertien kinderen zou tellen. Ze groeide er zorgeloos op, maar leerde er wel te delen en om te zien naar elkaar. Toen ze zestien jaar was ging ze naar Schijndel-Boschweg om er bij de zusters te gaan werken in de huishouding. Daar groeide ze langzaam toe naar de keuze voor het religieuze leven.

Toen ze bijna achttien jaar was trad ze in. Het was wel wennen voor haar om te leven in een vast ritme en je voortdurend aan te passen. De band met haar familie is altijd heel hecht gebleven. Samen met haar zus zuster Stanislas heeft ze vele bezoekjes afgelegd en de laatste jaren kwamen de vele neven en nichten graag bij hen in Schijndel op bezoek.

Zuster Marie Henrica heeft in verschillende kloosters gewoond en gewerkt. Ze behaalde alle mogelijke diploma’s voor de zieken- en bejaardenzorg. Zo kon ze vakkundig, met respect en aandacht omgaan met de vele ouderen en zieken die aan haar zorg werden toevertrouwd. Daarnaast was zij graag in de gemeenschap en haalde haar inspiratie in alle vieringen en bijeenkomsten die aangeboden werden. Daar was ze trouw aanwezig. Vele jaren woonde ze hier in Schijndel, samen met haar zus. Die was voor haar een grote steun.

Graag ging ze erop uit met de auto, in de vakantie, maar ook maakte ze vele ritjes met medezusters. Tot op hoge leeftijd bleef ze vitaal en kon ze deze hobby beoefenen. En zo was en bleef ze dienstbaar in de gemeenschap. Heel verdrietig was het voor haar toen haar zus zuster Stanislas na een kortstondige ziekte kwam te overlijden. Dat kon ze niet goed meer verwerken. Ze verlangde naar een weerzien met haar. Zo groeide ze langzaam naar haar overgang naar de hemel, waar ze verenigd hoopt te worden met allen die haar voorgingen. Dat ze nu oog in oog mag staan met haar Schepper, die haar dit lange rijke leven gaf.