Zuster Julita Broeren

* 23 mei 1931 † 9 maart 2023

Zij werd geboren in Den Dungen op 23 mei 1931. Op 4 februari 1955 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint-Barbara te Schijndel op 9 maart 2023.

Het afscheid van zuster Julita kwam vrij onverwacht. Toch heeft zij zeker aangevoeld dat het einde van haar lange leven nabij was. We blijven haar herinneren als een medezuster, die zeer betrokken was bij onze Congregatie. En ook haar familie betekende heel veel voor haar.

Ze groeide op als vijfde kind in een groot gezin, dat later elf kinderen zou tellen. Er werd heel veel samen gezongen en zuster Julita had ook een mooie zangstem. Ze zette die later in in haar werk als kleuterleidster, maar ook in het ziekenhuis was het fijn dat ze in het koor mee kon zingen. En vooral ook bij feesten in het gezin werd er gezongen. Haar jongste zus Juul kreeg alle aandacht van het hele gezin, maar vooral zuster Julita deed veel voor haar en maakte ook graag uitstapjes met haar. Haar dood was dan ook een groot verlies voor haar.

Op 23-jarige leeftijd trad zij in bij onze Congregatie. Na haar opleiding tot kleuterleidster heeft ze een heel aantal jaren als hoofd van de kleuterschool in Geldrop gewerkt. Haar zangtalent en ook haar creativiteit kon ze er heel goed kwijt. Ze deed het werk graag en met veel toewijding begeleidde ze de kinderen, die aan haar zorgen waren toevertrouwd. 

Na een aantal jaren deed ze een pastorale opleiding, om daarmee van dienst te kunnen zijn in de pastorale zorg in het Sint Anna-ziekenhuis in Geldrop. Ze woonde inmiddels ook in een kleine groep, waar ze zich goed thuis voelde. Ze hield erg van gezelligheid, van samenzijn met medezusters, van spelletjes en het vertellen van verhalen. Vele jaren zette ze zich helemaal in, samen met collega’s en vrijwilligers voor de pastorale zorg van de patiënten. Daar kreeg ook haar religieus-zijn een extra dimensie. Ze hield van serieuze, spirituele gesprekken. Deze pastorale zorg gaf ze ook vorm tijdens haar verblijf in het Verpleeghuis. 

In Vijverhof 2 had ze oog voor haar medezusters en medebewoners. Ze bad bij de maaltijd en was altijd actief aanwezig in de vieringen in de kapel. Het wereldgebeuren betrok ze bij haar gebed en zo bleef ze vorm geven aan het Ora et Labora, het bid en werk binnen onze Congregatie. Dat ze nu thuis mag zijn bij de goede God, waar ze rust en vrede mag genieten, waarnaar ze altijd verlangde.