Zuster Marie Martinia Verhagen

* 28 juli 1931 † 22 augustus 2023

Zij werd geboren te Berghem op 28 juli 1931. Op 4 augustus 1951 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het Jeroen Bosch Ziekenhuis te 's-Hertogenbosch op 22 augustus 2023.

Zuster Marie Martinia kwam uit een groot gezin. Zij had 8 broers en 2 zussen. Zij was de derde in het gezin. Een druk gezin, een gemengd boerenbedrijf waar altijd wel iets te doen was. Vooral tijdens de oorlog heeft zij veel zorg mee helpen dragen. Na de oorlog mocht ze verder studeren, wat ze graag deed. Toen ze geslaagd was voor onderwijzeres wilde ze naar het klooster, maar haar ouders rekenden op haar. Het werd voor haar een tijd van twijfelen, maar volgens zuster Martinia was de kracht waarmee God trok sterker dan die van haar ouders en mocht ze naar het klooster.

Op verschillende plaatsen in de congregatie heeft ze gewoond en gewerkt: in het onderwijs, in de gezinszorg, als maatschappelijk werkster, als bestuurslid van de congregatie en als pastoraal werkster in Bergeijk, ruim 32 jaar lang. De haar toevertrouwde taken nam ze allemaal serieus en bewust verantwoord voerde ze die uit. Zij werd een religieuze die de medemens zag en liefde en vertrouwen gaf.

Opgewekt, zachtmoedig, betrouwbaar en barmhartig ging ze met iedereen om. Zij was ook diepgelovig, geliefd en dankbaar, hield niet van profiteren, domineren of commanderen. Altijd sprak ze met respect over anderen en dat maakte dat ze veel vertrouwen kreeg van de mensen die ze ontmoette.

Maar het leven was haar niet altijd goedgezind. Als jonge zuster is ze al eens ernstig ziek geweest. Ook verschillende verhuizingen vielen haar erg zwaar, maar toch nam ze elke keer de uitdaging aan en zei dan dat ze trouw en vol vertrouwen toekomstgericht ging leven.

Na op een aangename manier haar 92^ste verjaardag gevierd te hebben, werd ze ziek en overleed al na een maand daarna. Zij was een geliefde dochter van God, Zijn Liefde maakte van haar een barmhartige vrouw die voor veel mensen een zegen is geweest en gemist zal worden.

Velen waren aanwezig op haar uitvaart op 28 augustus: familie, medezusters, mensen uit Bergeijk, tochtgenoten. Terwijl bloemstukken in de kapel werden gebracht, heerste er een diepe stilte, die werd onderbroken omdat het koor met volle overtuiging en samenzang begon aan het lied: Licht dat ons aanstoot in de morgen…..

Gedurende dit zingen werd haar lichaam binnengeleid door medezusters en voor het altaar geplaatst. Temidden van bloemen, licht, zang, gebeden, lezingen, paaskaars, wierook hebben velen haar afscheid gevierd in de kring waar ze volgens de woorden van de pastor helemaal thuishoorde, met veel tochtgenoten. Samen luisterden we naar de duiding van haar levensweg volgens de evangelietekst van de Emmausgangers ( Lucas 24, 13-35): Twee mensen die op weg gaan naar Emmaus na de dood van Jezus en niet kunnen begrijpen wat er gebeurd is. Jezus voegt zich bij hen, maar ze herkennen hem niet. Hij luistert naar hen, hij antwoordt, hij is bij hen. Het zijn twee wandelaars, een heeft een naam, de tweede niet, dat kan iedereen zijn.

Zo was zuster Marie Martinia aanwezig in haar pastorale gesprekken. Ze luisterde zoals Jezus, ze was aanwezig, ze leefde mee met de mensen die haar vertrouwden. Door mee te wandelen werd ze medezuster van velen, getuigde van barmhartigheid en leefde de woorden: Die ik mijn Heer noem, staat mij voor ogen. Ze wandelde mee met medezusters, medemensen, wereldproblemen en wist dat in het gelaat van de ander altijd een glimp naar God zit. Daarom klonk in de voorbeden vol overtuiging: God Gij hebt naam gemaakt in het leven van zuster Marie Martinia. Zij heeft de Emmausweg bewandeld.

We namen afscheid van haar aanwezigheid onder ons. We zullen haar niet vergeten en zijn dankbaar voor de zegen die ze was voor al haar dierbaren. Dat zij mag rusten in de vrede van de Heer waarvan zij zei: U heb ik lief, mijn sterkte zijt Gij.