Zuster Bernarda Marie Huijbers

* 22 april 1934 † 24 juli 2024

Zij werd geboren te Nuenen-Gerwen op 22 april 1934. Op 4 augustus 1952 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 24 juli 2024.

De woorden uit Psalm 15: ‘Leven zoals je bedoeld bent, onverstoorbaar de aangewezen weg gaan’, zijn zeker van toepassing op het leven van zuster Bernarda Marie. Door haar gehoorproblemen kostte het haar zeer veel inspanning om in een grote gemeenschap iedereen te verstaan en daarin haar eigen weg te vinden. Maar ze deed het met volle inzet van haar krachten. Daardoor ontwikkelde ze ook juist de talenten die ze in zich had.

Mia Huijbers werd geboren en groeide op in een groot Brabants gezin. Haar ouders waren Bernardus Huijbers en Johanna Maria van den Boogaart. Haar vader was landbouwer en dat betekent dat er veel werk was in en om de boerderij. Mia beleefde er een gelukkige kinder- en jeugdtijd, waarin ze verbondenheid en gezelligheid mocht ervaren, maar waar vooral ook haar geloof gevoed werd. En waar altijd helpende handen nodig waren. De oorlogsjaren maakte ze als kind mee, die natuurlijk veel zorg met zich meebrachten voor het gezin.

Op 18-jarige leeftijd besloot Mia om zich aan te sluiten bij de Zusters van Liefde in Schijndel, die ze kende omdat ze er twee tantes had. Na haar religieuze vormingsjaren volgde ze de opleiding N.XII in Hemelrijken-Eindhoven.

Daarmee kon ze zich inzetten als huishoudlerares voor de opgroeiende jeugd. Ze deed dat in Geldrop, waar ze ging wonen in het nieuwe klooster in de Dwarsstraat. Met name de minder begaafde meisjes hadden een plek in haar hart. Jammer genoeg speelden haar gehoorproblemen haar zoveel parten, dat ze dit werk na enkele jaren moest opgeven.

Ze verhuisde toen naar Schijndel, waar ze haar verdere leven bleef wonen en werken. Ze leefde in verschillende leefgroepen in en rond het Moederhuis. Maar ze was vooral voor het bestuur op zeer veel fronten ondersteunend aanwezig. Haar plichtsgetrouwheid en betrouwbaarheid waren eigenschappen die ze in haar werk nodig had. Met zeer veel zorg en accuratesse zorgde ze voor het administratieve beheer van de kerkhoven van de Congregatie. Ook de Congregatiekalender met alle gegevens hield ze bij. En daarnaast werkte ze op de reproductie-afdeling. Ze was voor iedereen een vraagbaak wanneer het ging over gegevens en data van de Congregatie en de zusters.

Naast al het werk dat ze met veel plichtsbetrachting deed, was ze vooral ook graag bezinnend en biddend bezig. Ze hield van het bijhouden van lectuur. Geestelijke lectuur, maar ook wat er in de samenleving gebeurde hield ze bij.

Ze was een trouw lid van het koor in de kapel, nam allerlei kleine taken op zich en zo was ze onmisbaar in de gemeenschap.

Ze leefde zelf heel eenvoudig, had oog voor het milieu en maakte daarom ook bewust haar keuzes. In haar vrije tijd maakte ze talloos veel fietstochten door de mooie natuur in Brabant maar ook tijdens vakanties in andere delen van ons land. Ze deed het samen met haar maatje zuster Juliëtte. Daar genoot ze van. Ook leefde ze van harte mee met het wel en wee van haar familie. Ze was een medezuster die in alle stilte aanwezig was met aandacht voor ieder.

We bidden dat ze nu thuis mag zijn bij de Eeuwige, waar ze haar hele leven naar toe heeft geleefd.