Zuster Benedicta Kusters

* 10 november 1934 † 7 augustus 2024

Zij werd geboren te Someren op 10 november 1934. Op 4 augustus 1953 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 7 augustus 2024.

We hebben in de uitvaartviering het leven van zuster Benedicta herdacht en gevierd rond het thema ‘Trouw en dankbaarheid’. Terugkijkend op haar leven typeren deze woorden haar hele leven.

Mia werd geboren en groeide op te midden van een groot gezin op een grote boerderij.  Haar ouders waren Wilhelmus Kusters en Johanna Bukkems. Ze sprak graag over haar goede en gelukkige jeugd. Er was een grote saamhorigheid in het gezin en het geloof was een vanzelfsprekende en goede basis van waaruit geleefd, gezorgd en gewerkt werd.

Na haar schooltijd ging Mia werken bij de zusters in Geldrop. Daar maakte ze kennis met het religieuze leven. Langzaam groeide bij haar het verlangen om zich aan te sluiten bij de Zusters van Liefde. Zo kwam ze in 1953 naar Schijndel om er in te treden en ze ontving de naam zuster Benedicta. Na de eerste vormingsjaren op haar religieuze weg mocht ze zich verder gaan bekwamen voor het werk in de zorg. Met name voor de ouderen in de samenleving wilde ze zich met hart en ziel inzetten.

Ze deed dit met name jarenlang in Woensel-Eindhoven. Ze had een groot invoelingsvermogen om voortdurend aan te kunnen sluiten bij de behoeften van de oudere en hulpbehoevende mens. Ze was trouw in haar werk, maar ook in haar betrokkenheid op de Congregatie. En zeker ook naar haar familie toe bleef ze trouw in het onderhouden van goede contacten. En waar ze kon was ze dienstbaar aanwezig.

Dankbaar terugkijkend op haar leven heeft ze vele jaren met veel plezier gewoond in Eersel en er samengeleefd met zuster Fidelia. Dat was voor haar een heel fijne periode. Samen verhuisden ze later naar Schijndel. En toen zuster Fidelia voor verdere zorg moest verhuizen naar St. Barbara, bleef zuster Benedicta haar veelvuldig en trouw bezoeken en haar het leven zo aangenaam mogelijk maken.

Zuster Benedicta heeft het Ora et Labora in haar leven echt waar gemaakt. Ze was trouw in haar werken, ze besteedde veel tijd en zorg aan haar gebedsleven, maar ze genoot ook van heel veel dingen. In haar laatste jaren, toen haar gezondheid minder werd, was ze dankbaar voor alle zorg en aandacht. Ze bleef aanwezig in de gemeenschap, in de kapel, maar ook in bijeenkomsten en in de koffiekamer. Ze stond vol in het leven en volgde de ontwikkelingen in kerk en samenleving. Wij zijn dankbaar voor dit voltooide leven, een leven in trouwe dienstbaarheid. Moge ze nu opgenomen zijn bij haar Heer, waarnaar ze verlangde.