Zuster Louise Marie van Amersfoort

* 3 maart 1932 † 23 september 2024

Zij werd geboren te Den Helder op 3 maart 1932. Op 4 februari 1955 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint Barbara te Schijndel op 23 september 2024.

Haar vader was Jacobus Cornelis van Amersfoort en haar moeder heette Johanna Petronella Dito. Zuster Louise Marie groeide op in een groot gezin van 8 kinderen, zij vormde een tweeling met haar zus Joke. De gezins-leden hadden een hechte band met elkaar.

In de oorlogstijd is het gezin gevlucht naar Brabant, naar Schijndel waar een familielid woonde. Zuster Louise Marie leerde met velen te leven, te delen en voor elkaar te zorgen. Toen het rustiger werd in het land vertrok het gezin weer naar Den Helder, waar de kinderen ook weer naar school gingen. Toen ze verder wilden studeren voor onderwijzeres kwamen de twee tweelingen uit het gezin intern wonen in Schijndel in een huis van de Congregatie. Daar volgden ze de opleiding met succes en kwamen de twee tweelingen in contact met de zusters. Het leven en de spiritualiteit van de zusters raakten drie van de zussen van Amersfoort: zuster Aloysa, zuster Josephina en zuster Louise Marie.

Zuster Louise Marie trad in 1955 in bij de Congregatie. Zij was een positieve, sociale, gelovige en dankbare vrouw. Ze hield van het zonlicht , van gezelligheid en van mensen om haar heen, vooral kinderen boeiden haar. Wat haar heel erg aansprak was het opkomen voor de armen en hulpbehoevenden. Met hen en voor hen wilde zij een oplossing vinden voor hun problemen. Zij kwam in aanraking met de Calama-groep, waarvan de priester Jan Caminada de oprichter was. Zijn doel was op het snijpunt van de maatschappij een kerk van de armen op te bouwen. Dit doel boeide haar en in 1978 vertrok zij naar de Filipijnen waar zij 24 jaar heeft gewoond en gewerkt in een naaifabriek samen met vrouwen uit de omgeving en waar ze zorgde voor de opvang van kinderen van politieke gevangenen. Door een ongelukkige val moest ze dit werk loslaten en kwam ze terug naar Schijndel. Dat werd geen gemakkelijke periode voor haar maar ze liet de Filipijnen niet in de steek. Ze bleef contact houden en hielp hen zo goed als het kon. Hier in Nederland gaf ze taallessen aan buitenlanders, zodat ze zich konden redden in hun dagelijks leven.

In 2018 kwam ze in het St.-Jozefklooster in Schijndel wonen. Door haar hoge leeftijd, toenemende kwetsbare gezondheid en een kort termijn geheugen werd ze steeds afhankelijker. Totdat de zorg die ze nodig had niet meer gegeven kon worden in het St.-Jozefklooster en ze verhuisde naar St. Barbara in Schijndel, naar afdeling Vijverhof 2, waar het wonen kleinschaliger was. Ze maakte het daar goed en zei zelf: “Ik heb muziek, de krant en mensen om me heen”. Zeer onverwacht is ze daar overleden.

We namen afscheid van haar tijdens de uitvaartviering in het St.-Jozefklooster in Schijndel op 1 oktober 2024 om 10.30 uur in aanwezigheid van familieleden, vrienden en medezusters. In de viering waarin pastor Deckers voorging, was het thema: Wonen in het onvergankelijk licht. Gods licht, het dagelijks licht, het zonlicht wat zusster Louise Marie zo graag opzocht voor de ramen in de gang tegenover haar kamer. De eerste lezing was uit het boek Wijsheid 11, 23 – 12, 2, een bewerking door haar zus Aloysa van Amersfoort. De tweede lezing was uit het evangelie van Matheus 25, 31−40, met een vergelijking over Gods nieuwe wereld, zijn koninkrijk van gerechtigheid, de oproep van Jezus om aandacht te geven aan de werken van barmhartigheid. In het leven van zuster Louise Marie kunnen we zien hoe zij daarvan getuigde, hoe de armen een plaats hadden in haar leven, hoe zij barmhartigheid concreet maakte voor velen. Het koor zong de voorbeden “Groter dan ons hart”, waarin Gods licht wordt bezongen voor zoveel hulpbehoevenden, waar ook zuster Louise Marie gedurende haar leven aandacht heeft gehad . Dat was haar mening, haar zending van Godswege en de weg die ze vol vertrouwen op de Heer moest gaan. 

In stilte is ze onverwachts over de grens gegleden naar het land waar de rust en de stilte van de Eeuwige voelbaar en merkbaar zijn. Dat zij daar nu van mag genieten.