Zuster Maria Adriaens

* 2 november 1939 † 30 september 2024

Zij werd geboren te Geldrop op 2 november 1939. Op 4 augustus 1957 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 30 september 2024.

Haar ouders waren Johan Theodorus Adriaens en Maria Wilhelmina Beets. Maria was de oudste van 9 kinderen. Er waren in die tijd weinig middelen, maar beide ouders waren creatief en de kinderen waren trots op het mooie speelgoed wat ze hadden en wat door hun vader gemaakt was. Vader werkte op de textielfabriek, was timmerman en koster van de kerk.

Na de basisschool drong zuster Ursula Jongbloets er op aan dat Maria naar de ULO zou gaan omdat ze zo goed kon tekenen. Later ging zij ook twee jaar naar de kunstnijverheidsschool in Eindhoven.

Op 17-jarige leeftijd sloot zij zich aan bij onze Congregatie. Haar pelgrimerende weg werd steeds meer een kunstzinnige weg. In een actieve Congregatie met een taakgerichte invulling binnen of buiten de Congregatie was het voor haar moeilijk zoeken, maar ze kreeg van de Congregatiegemeenschap alle ruimte om zich verder te ontwikkelen en daar was ze dankbaar en ook verwonderd over.

We herinneren ons haar als een attente, warme persoonlijkheid die datgene wat zich – in haar leven – bij haar voordeed zorgvuldig aankeek, op zich liet inwerken en de innerlijke beleving hierbij zichtbaar maakte in woorden, prachtige tekeningen en creaties, die zichtbaar maakten wat zich in haar afspeelde. Zij was een religieuze kunstenares. Zij hield ook van de natuur, de duinen en het ruisen van de zee waar ze iets van God in kon ontwaren.Hartverwarmend en blijmakend was de manier waarop ze onze gemeenschap inspireerde met haar wekelijkse mooie teksten op het bord in de refter of bij speciale liturgische feesten.

Maar om haar creatieve begaafdheid tot een kunst te maken heeft het haar  om een persoonlijke discipline gevraagd, om te leren waarnemen zonder oordelen en om de wereld werkelijk te leren zien in vrede. Ze werd begeleid door Frederick Frank en ontpopte zich als een goede gids voor velen die de Zen Zien tekencursus volgden. Ze verbleef een tijd in Amerika bij Frederick Franck en ging met hem studiereizen maken door heel Europa.

Maria plaatste de lamp van haar vele goede gaven niet onder de korenmaat. Veel goede herinneringen had zij aan alles wat met kerkgebed te maken had. De Zenmeditatie in 1973 in Oudenbosch heeft grote invloed gehad op haar leven. Velen heeft zij laten delen in haar rijke gaven naar hart en geest. Elke maandagochtend had zij met een groep een zoombijeenkomst waar ze steeds heel enthousiast over was.

Steeds opnieuw probeerde ze zich te voeden met vrede. Ze sprak dan vaak in beeldspraak wat soms moeilijk was om te begrijpen. Maria werd steeds dieper geraakt in het zoeken naar die ene weg, de weg die haar thuis zou brengen, zoals ze zelf zei.

Haar levensweg eindigde op 30 september 2024, toen kwam ze thuis. We vierden haar uitvaart op 7 oktober in de kapel van het St.-Jozefklooster waar velen bij aanwezig waren. In haar uitvaartviering werd als eerste lezing een tekst genomen uit het document van de Congregatie: Om mensen bewogen. Het gaf als hoofdgedachte: Het belang van thuis zijn in de gemeenschap. De evangelielezing was uit Joh.14, 15 – 21. In de overweging werden vier pijlers genoemd waarin haar leven kon worden samengevat: Het belang van haar familie, het levensvullende belang van tekenen, de natuur en het zien van wonderen. Op het kerkhof bliezen de kinderen van tantezeggers bellen voor haar, want dat had zij vaak met hen gedaan.

Haar weg hier op aarde eindigde, moge zij haar thuis gevonden hebben bij haar Schepper.